//--++DaKanDa...*

Happy New Year 2008...I wish u to happy...

Fri, 28 Dec 2007 09:34:48 GMT

++//--- ปีใหม่มาแย้ว มาพร้อมกับลมหนามทุกที ... และตัวชั้นก็ไม่ได้กลับบ้านอีกตามเคย

เพื่อนๆสมัยมัธยม โทรมาตามเหมือนทุกที

ก็มันไกลหนิเนอะ ขี้เกียจกลับ แต่ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึงนะ ...มีแต่คึดถึง มีแต่คึดถึง ทำได้เท่านี้จริงๆ

ถ้าจะถามว่า จะเริ่มต้นอะไรใหม่ในปี 51 คงไม่มี 55 แต่ตอนนี้ก็เปลี่ยนทรงผมไปแล้ว

บอกร้านเค้าว่า ตัดทรงไหนก็ได้ให้หนูไม่เหมือนเดิม ตอนแรกก็ดูเปลี่ยนไปจริงๆๆนะ ดูมั่นขึ้น

แต่เมื่อคนไม่เคยเปลี่ยน ทรงผมก็คงช่วยอะไรไม่ได้

ถ้าจะต้องขออะไรจริงๆ ชั้นคง..................ขอดาว

ขอ ฉันขอนั่งคุยด้วยได้มั๊ย ดวงดาว

ไม่มีอะไรจาทำ ขอนั่งคุยกันถึงเช้า

ก้อเหงาเพราะใครบางคนนั้น กลับมาเดินแยกทาง

ดาวฉันนมันไม่ดีพอให้รักใช่มั๊ย

รึอันที่จริง ตัวฉันโชคร้ายไม่เคยเจอะใคร

ที่เค้ารักจริงอย่างตัวฉัน หลอกลวงกันทุกที

ดาวเธอเองก้ออยู่บนฟ้า

หากพอมีเวลาช่วยฉันสักที

ถ้ามองจากบนฟ้า

อาจจะเห็นว่าความรักแท้ยังมี

ฉันนั้นเจอแต่คนใจร้าย

และสุดท้ายก้อต้องเจ็บช้ำทุกที

ขอดาวช่วยตามหา ช่วยกันมองหา หาคนใจดี

ดาว เธอเคยได้ยินเรื่องรักแท้บ้างมั๊ย

ฉันเองไม่เคยจะเห็นหน้าตามันเป็นอย่างไร

ไม่รู้ต้องรออีกนานมั๊ย กว่าจะเจอสักที

และท้ายที่สุดขอให้ครอบครัว และเพื่อนๆมีความสูข หรือทุกข์ให้น้อยลง

ส่วนตัวชั้นแล้วแต่โชคชะตาและตัวเองจะขีดเส้นทางความฝัน

สนุกมาก..ดีใจมาก..เหนื่อยมากด้วย

Fri, 23 Nov 2007 18:54:54 GMT

++**//.........ไม่ได้อัพซะนานเลย มุมส่วนตัวของฉัน กำลังยุ่งๆๆนะ sport day เพิ่งผ่านพ้นไป แต่ขยับปีกกำลังจะมาถึง (6-9)

ตอนนี้เตรียมการกันซะวุ่นวาย เตรียมกันเป็นเดือนๆ เราอยู่ฝ่ายกำกับโรงละครเหมือนเดิม เป็นเจ้าแม่ House ไปซะแล้ว

...23-25 มช.มีงานวันวิชาการ วิถีวิจัย สู่สังคมร่มรื่นและเป็นสุข อ.ให้ไปทำข่าว

ได้ออกสนามจริง มีคนใหญ่คนโตมาเยอะเลย นายกก็มาเปิดงาน

เพิ่งรุ้ว่าการฝ่าฝันให้ได้มาซึ่งข้อมูลและการสัมภาษณ์บุมันสนุกก็จริง แต่ก็เหนื่อยมากเหมือนกัน

แต่เรารู้เลยว่านี่แหละคือสิ่งที่เราชอบ เราสนุกกับมันมาก

ตอนนี้ก็กำลังตามข่าว มช.จะนอกนอกระบบอยู่ด้วย ต้องหาข้อมูลเยอะเลย แต่ก็ท้าทายดี ชอบ

...ไม่ค่อยได้โทรกลับบ้านเลย ไม่รู้ว่าหนาวรึยัง ที่เชียงใหม่ อากาศกำลังเย็นสบาย

แอบหนาวนิดนิด

--+// 1ธ.ค. งานอีสานสัมพันธ์ ดีใจมาก ที่ไม่ตรงกับขยับปีก ปีที่แล้วไม่ได้ช่วยเลย มัวแต่ยุ่งกับงานคณะ

ปีนี้ก็จะทำให้ดีที่สุด ไปลงชื่อร้องเพลงไว้ ไม่รู้จะได้ร้องรึเปล่าต้องไปซ้อมๆๆดูก่อน (หวังว่าคงได้ร้องนะ)

++-*// เสียใจที่ไม่ได้ไปค่ายเรียนรู้กับอาสากลาง 8-10 ธ.ค. ติดขยับปีก ไปไม่ได้เพราะมีหน้าที่ อย่างที่บอก

บางครั้งเราก็ต้องเลือก จะทำทุกอย่างก็คงเป็นไปไม่ได้

ช่วงนี้เจอกันบ่อย ระยะห่างระหว่างกันน้อยมากๆ

แต่ทำไม เรากลับรู้สึกว่ามันยิ่งไกล--------------------------ออกไป ทุกที ทุกที ทุกที

**--น่าแปลกเหลือเกินที่คนเดียวกันทำให้เราเป็นได้ทั้งสุข และเสียใจ--

..++//;ทุกวันทุกวันของชั้น..++**//

Tue, 06 Nov 2007 17:17:02 GMT

..++// เปิดเทอมได้ 2 อาทิตย์ล่ะ เทอมนี้ดูวุ่นวายกว่าทุกเทอมที่ผ่านมา

เรียนตั้ง 7 ตัวแหนะ ยากๆทั้งนั้นเลย โดยเฉพาะ กฏหมายนิติกรรม-สัญญา อ.สอนไม่ค่อยรู้เรื่องเลย แต่ก็จะพยามยาม สู้อยู่แล้ว

(มะปิงบอกว่า..โทรปรึกษาพี่แว่นสิ เผื่อเค้าจะช่วยแนะนำได้ แต่ยังไม่ได้โทรเลย เค้าคงยุ่งๆๆ

เลยไม่อยากรบกวน แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆก็คงต้องรบกวนละนะ)

ตอนนี้เริ่มเรียนทำข่าวแบบ Advanced แล้ว สนุกมาก แต่เราต้อง active อยู่ตลอดเวลา

ต้องติดตามข่าวสารบ้านเมืองทุกวัน วิชาเนี้ยคณบดีคนเก่งของเราลงทุนสอนเองเลยนะ

**//++

อยากเจอ..ไม่เจอ

ไม่อยากเจอ....(ช้านนโกหก)

แม้เจอ..สายตาว่างเปล่า

ก็ยัง....อยากจะเจอ(นะ)

เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ
ฉันก็พร้อมและยินยอมมอบความรัก และจิตใจ
ชั่วนิรันดร์ (ชั่วนิรันดร์)

มีเพลงเพลงนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง
แต่ไม่รู้ว่ายังจำได้หรือเปล่า
วันและเวลาอาจจะหมุนและเวียนไป
แต่ใจความในเพลงนั้นของเรา

* ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง
และยังคงตรึงในหัวใจนานแค่ใหน ก็เหมือนเก่า
เหมือนวันแรกที่เรา เจอะกัน

** เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ
ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน
แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น
ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์
ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร
จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว
และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป
ที่ฉันฝากชีวิต ทั้งหมดไว้
โดยไม่มีวันทวงกลับคืน

กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป
อาจจะทำให้หัวใจใครหมุนตาม
แต่ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนหมุนไปยังไง
ใจความในเพลงนั้นของเรา

ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิตที่ฉันมี
ฉันขอใช้ไปกับเธอ กับเธอ เธอคนนี้

ฉันขอมอบชีวิตทั้งหมดไว้
ฝากให้กับเธอเพียงผู้เดียว

..**+++กลับมาแล้ว .++///

Mon, 29 Oct 2007 17:06:46 GMT

... กลับมาแย้ว หลังจากที่ห่างหายไปนาน ผิวอาจจะคล้ำไปบ้าง จริงๆๆก็คือคล้ำจากที่เป็นอยู่แล้วอ่ะนะ (55++//)

เสียงอาจจะแปลกๆๆไป ก็อย่าตกใจล่ะ เปงหวัดนิหน่อย ก็อยู่เชียงใหม่ ไม่หนาวเลยสักนิด

แต่พอกลับบ้านอากาศกลับเย็นแฮะ ..++//

..++/// ตอนนี้ใครๆๆเค้าก็เล่นแต่ hi5กัน ไม่ค่อยมีคนเข้ามาเม้นเลย เฮอะ

มีเพื่อนถามถึงว่าเมื่อไหร่จะมี hi5 กะเค้าซะที ..ไม่รู้สิ มีเพื่อนเยอะก็จริง แต่เราว่ามันสาธารณะเกินไป

สาธารณะโคตรๆ เลยไม่ค่อยอยากทำเท่าไหร่ แต่ก็ไม่แน่เหมือนกันถ้าว่างๆๆนะ (ไม่รู้ว่าเมือ่ไหร่เหมือนกัน)

ตอนนี้ก็เข้าไปดูของเพื่อนๆๆดีกว่า น่ารักดี ...

***. ตอนปิดเทอม ชั้นอยู่ในที่ ..ที่ห่างไกลผู้คน

ไม่มีแม้กระทั่งสัญญานโทรศัพท์มือถือ

ไม่มีน้ำประปา อาบน้ำบ่อ น้ำคลอง

แต่ที่นั่นมีดวงดาวแสนเหงา พระจันทร์แสนเศร้า

คอยฟังเรื่องราวที่ชั้นพร่ำบอกและเล่าถึง..ใครคนหนึ่งให้ฟัง***.

..++/ ความสุข ความเหงา ความเดียวดาย++//

Sat, 06 Oct 2007 12:36:54 GMT

เมื่อวาน 5 ตุลา เป็นวันเกิดเรา

แกอีกปีแล้วสินะ มีเพื่อนๆ โทรศัพท์+ ส่ง messegeมาอวยพรเหมือนทุกปี

ตื่นแต่เช้าไปใส่บาตร ปล่อยปลาที่อ่างแก้ว

สายๆโทรไปหาแม่ ให้แม่อวยพร แม่ขอให้เราดูแลตัวเอง และก็เป็นเด็กดี

และบ่ายสามโมงก็มีสอบตัวสุดท้ายของเทอมนี้

การสอบผ่านไปด้วยดี แต่เกรดจะออกมายังไงนี่สิ วันที่20 รู้กัน

เย็นๆไปกินข้าวกับเพื่อนๆ

เพื่อนแอบเซอร์ไพร์ เอาเค้กมาให้ เป่าเค้กที่ร้านเลยแหละ

เขินมาก และก็ดีใจมากด้วย

ขอบคุณบิว เหมียว อ๋อย และดอย มากนะจ๊ะ

ดึกๆๆ เราไปร้องเกะกันต่อ สนุกมากๆๆ

แต่ร้องเพลงไม่เพราะเลยเรา เสียงไม่ดีเหมือนแต่ก่อน

55++// แต่ก่อนก็ใช่ว่าจะดี ( ฮือๆๆ)

แต่ถึงจะมีความสุขยังไง ก็อดที่จะเหงาไม่ได้

ปิดเทอมเพื่อนๆ ก็กลับบ้านกัน

แต่เราก็ไม่ได้กลีบอีกตามเคย

บอกแม่แล้ว ว่าไม่กลับบ้านนะ ดาจะไปออกค่ายกับชมรม

ที่บ้านก็ไม่ว่าอะไรแล้วแต่เรา

มีเพื่อนถามว่า ไม่อยากกลับบ้านเหรอ

บอกตรงๆนะ ว่าอยากกลับมากๆ

คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงน้องสาว คิดถึงยาย คิดถึงเพื่อนๆ

แต่เราก็อยากไปออกค่ายกับพี่ๆเพื่อนๆชมรมเหมือนกัน

ไม่รู้สิเราว่าชีวิตนักศึกษานี่แหละถึงจะได้ทำอะไรแบบนี้

การได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น เรารู้สึกดีมากเลยนะ

ต้องลองมาทำอย่างเราแล้วจะรู้ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนกลับการได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำ

ได้ไปในที่ๆไม่เคยไป

ได้ทำให้คน ที่คลาดแคลนกว่า ได้มีในสิ่งที่เรามี

แล้วจะรู้ว่าชีวิตเรามีค่า,มากแค่ไหน

*+*+//++--///^*_*^

//+** ECON จ๋า ...ได้โปรดปราณีชั้นเถอะ // Please

Thu, 20 Sep 2007 10:19:25 GMT

ทำไงดีนะ ??? อ่าน ECON ไม่รู้เรื่องเลย

ยากมากๆๆๆๆ ไม่เข้าใจเลยสักนิด Midterm ก็ตกมีน Final

ไม่รู้บังคับให้เรียนทำไม จะบ้าตายแล้ว

เบื่อๆๆๆ เบื่อที่สุด

My fiends ที่รัก ใครจะช่วยติวให้บ้าง

เสนอตัวด่วน

ก่อนที่เพื่อนเธอ จะ ช๊อคตาย.. ไปซะก่อน

Please**//

///////////////////////////////////////////////////////////////////

..//**ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ---

Sun, 09 Sep 2007 14:49:45 GMT

..**++ ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ

นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ

โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น

ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน

หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน

ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน

จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ

ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน

บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร

หากจะมีโอกาสสักหน ที่ร่ายมนต์กับสายน้ำจันทน์

เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

.**++//แม้เป็นเพียงแค่ความฝัน ชั้นก็อยากฝันต่อไป หวังว่าสักวันเธอจะรู้ความในใจ

..เบื่อจัง..

Sun, 09 Sep 2007 14:29:37 GMT

เบื่อจัง ..**/+++วันนี้อารมณ์ไม่ดีเลย อาจจะวีนใส่เพื่อนๆๆไปบ้าง

โปรดจงรู้ว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่บางครั้งความอดทนมันก็มีจำกัดเหมือนกัน

แล้วเพื่อนๆๆละ เข้าใจความรู้สึกชั้นบ้างรึเปล่า

ห้องที่ชั้นอยู่กะแกมันแทบไม่มีความเป็นส่วนตัวแล้วนะรู้มั๊ย

ครั้งนึงชั้นคึดว่าอาจจะทนไหว แต่ตอนนี้ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร

ขอโทษนะ My roommate แกไม่ผิดหรอก เพราะแกก็มีสิทธิ์ในห้องครึ่งนึง

แต่แกก็อย่าลืมว่าครึ่งหนึ่งมันคือสิทธิ์ของชั้นเช่นกัน

//+

หากวันนึงเราต้องแยกกันอยู่ไม่ใช่ว่าชั้นทอดทิ้งแก นะ

แต่เราคงคิดต่างกัน เท่านั้นเอง

ชั้นดีใจมากที่มีแกเป็นเพื่อนสนิท แกดีกับชั้น กินส้มตำเป็นเพื่อนชั้นตลอด (5555+++)แม้จะท้องเสียบ่อยๆๆ

และมันจะคงเป็นเช่นนั้นตลอดไป

***********************************************

จะทำยังไงดีนะ .....?

Mon, 03 Sep 2007 17:43:45 GMT

จะทำยังไงดีนะ..ตอนนี้ได้เวลาลงทะเบียนอีกละ...

ต้องลงเรียน Minor แต่ไม่รู้จะเลือกเรียนอะไรดี ในใจจริงๆๆ

อยากเรียน Law แต่ทุกคนที่รู้จักบอกว่ามันยาก อยากเรียนเพราะพี่แว่นเรียนรึเปล่า?

บอกตรงๆๆเลยว่าไม่ใช่ อยากจะเรียนอยู่แล้วหละ อาจจะลองเรียนดู ตอนนี้เรียนตัวพื้นฐานอยู่

ก็พอเรียนได้ ไปได้สวยเลย ส่วนเรื่องจะเรียน Minor Law จะลองดู ยิ่งยากมันยิ่งท้าทายไม่ใช่เหรอ

ไหวไม่ไหวค่อยว่ากัน อีกที ถ้าไม่ไหวยังไงคงเรียน Tim แทนอ่ะนะ

รู้สึกเหมือนคอยรบกวนเธออยู่เรื่อยๆ

เธออึดอัดรึเปล่า รำคาญมั๊ย? ถ้าไม่จำเป็นจะไม่รบกวนอีก

ขอโทษจริงๆๆๆ....

****

จบลงซักที...

Sun, 26 Aug 2007 18:23:48 GMT

...*////วันนี้เปงวันสุดท้ายของละครสอนน้อง เรื่อง โลก( สอง)ใบเดียวกัน บทโดยพี่เชษฐ์ 48 ของเรานะเอง

เราเป็นเบื้องหลังช่วยสอนน้อง หน้าที่ซะหรูเลยกำกับโรงละคร แต่ที่จริงไม่ต่างจากแม่บ้านเท่าไหร่

แต่ก็ดีนะได้ทำทุกอย่างเลย ดูแลในโรงละครทั้งหมด ทั้งอาคารสถานที่ และความสะอาด

ได้สอนน้องๆๆไปจนหมดกลยุทธ์ ปีหน้าก็มาทำกันเยอะๆๆนะค่ะน้องๆๆ เพราะเป็นฝ่ายที่เหนื่อยมาก

และต้องใช้ความอดทนสูง ขยับปีกเจอกันอีกครั้งกับหน้าที่เดิมที่ทุกคน เสนอและมอบให้ ไม่เป็นไร สู้โว๊ย---**000///

เมื่อไหร่จะเจอ โลก ( สอง ) ใบเดียวกันซะทีนะ เฮอ

... สิ่งหนึ่งในใจ**/ +*/-- //ความประทับใจ

Mon, 20 Aug 2007 19:31:52 GMT

ศุกร์- เสาร์ +วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปออกทำค่ายแรกของแมสคอมมา ที่ดอยอินทนนท์ หนาวมากๆๆ ขนาดหน้าฝนแค่ 10 องศาเอง

เหนื่อยมากๆ แต่สนุกดี

ค่ายที่เราไปทำเป็นค่ายเรียนรู้ ไปสอนให้เด็กๆๆ รู้จักรักและหวงแหนป่าของพวกเค้าเอง

และกล้าที่จะแสดงออก ในขอบเขตที่เหมาะสม

เด็กๆๆที่โรงเรียน น่ารักมาก ไม่ค่อยดื้อเลย ถึงจะพูดไทยไม่ค่อยชัด แต่เค้าก็พยามยามที่จะทำให้เราเข้าใจ

กล้าแสดงออกมากขึ้น จากที่แต่ก่อนแทบจะไคยจับไมค์ ก็ได้หัดพูด

เด็กๆๆ พาพวกเราเดินป่า ชมโครงการหลวงดอยอินทนนท์ สวยมาก มีปลาแปลกๆๆที่มีแห่งเดียวในเมืองไทย เช่น เรนโบว์คลาฟ

พาเที่ยวน้ำตก เด็กวิ่งกันปร๋อ แต่รุ่นพี่อย่างเราตามแทบไม่ทัน ซ้ำยังหลงป่าซะอีก กว่าจะหาทางออกเจอ เล่นเอาหนื่อยเหมือนกัน

ในค่ายไปเป็นสันทนาการ ไม่ได้เต้นนานแล้ว แก่อย่างเรา เอวแทบเคล็ด แต่มันดีเหมือนกันนะ หุหุ

เด็กๆที่โรงเรียนน่ารักมาก เป็นกันเอง สนุกกับค่ายที่พวกเราจัด อยากให้จัดให้หลายวันกว่านี้

ไม่อยากให้พี่ๆๆกลับเลย รู้มั๊ยตอนที่น้องๆๆ ออกมาพูดถึงประสบการณ์ที่ได้จากค่าย เรางี้น้ำตาซึมเลย

( ขอบคุณที่พี่ๆๆ มาให้ความรู้ ให้ความรัก ความอบอุ่น สอนให้กล้าแสดงออก ไม่อยากให้พี่กลับเลย )

ใครที่ไม่ได้อยู่ตรงจุดนั้นอาจจะไม่เห็นภาพ และอาจไม่เข้าใจหรอกว่ามันตื้นตันแค่ไหน

**-- ลองทำเพื่อคนอื่นดูบ้าง แล้วคุณจะรู้ว่าชีวิตเรามันมีค่าแค่ไหน

ลองกล้าที่จะเปิดสู่โลกที่ไม่เคยเผชิญ แล้วคูณจะรู้ว่า มันท้าทายแค่ไหน -- **

//++ ลองกล้าที่จะเปิดใจ และยอมรับ ในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำเลย แล้วคุณจะรู้ว่า อืสระภายในตัวคุณมีอย่างเหลือเฟือ...++//

หากคุณพร้อมที่จะเปิดใจ

ทำไมนะคนที่เราชอบ กับคนที่ชอบเรา ถึงไม่เป็นคนคนเดียวกันซักที

ทำไมความรักถึงไม่มีเหตุผล

ทำไมเราถึงสามารถชอบคนๆนึง ตั้งแต่ยังไม่รู้ว่าเค้าเป็นใคร

ทำไมนะเมื่อรู้ว่าเค้าไม่สนใจใยดี แล้วยังไม่ยอมตัดใจสักที

ทำไม

ทำไมต้องเป็นเธอ

ก็มันไม่อยากรู้ ก็มันไม่อยากรัก

ไม่มีเวลา ที่จะคิดที่จะสนใจ

แต่พอได้เจอะเธอ ก็ดูชีวิตมันผิดเพี้ยนไป

ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอ ไม่ชอบเลย

เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้เธอ ฉันรู้สึกราวกับเคลิ้มไป

ไม่เป็นตัวเองไม่เหมือนเคย

แต่พอเธอห่างหายไป คิดจะลืมยังไม่ได้เลย

ทำไมต้องเป็น(เธอ)ไม่เข้าใจ

นี่ตัวฉันเองหรือ เปลี่ยนไปถึงเพียงนี้

หมดความเข้มแข็ง และเหตุผลไปอย่างอย่างง่ายดาย

อาจเป็นเพราะเธอนั้น ที่เดินมาหาเข้ามาค้นใจ

แล้วฉันก็เลยเปลี่ยนไป เพราะรักเธอ

เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้เธอ ฉันรู้สึกราวกับเคลิ้มไป

ไม่เป็นตัวเองไม่เหมือนเคย

แต่พอเธอห่างหายไป คิดจะลืมยังไม่ได้เลย

ทำไมต้องเป็น(เธอ)ไม่เข้าใจ

เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้เธอ ฉันรู้สึกราวกับเคลิ้มไป

ไม่เป็นตัวเองไม่เหมือนเคย

แต่พอเธอห่างหายไป คิดจะลืมยังไม่ได้เลย

ทำไมต้องเป็น(เธอ)ไม่เข้าใจ

ชีวิตต้องมาเปลี่ยนไป เพราะรักเธอ

(สิ่งหนึ่งในใจ )

จมอยู่ในความทุกข์ทน ลำพังในความมืดมน

เวลาผ่านพ้นและฉันคง สลายไป

ภาพความสุขนั้นฉันยังอาจจะไม่เข้าใจ ... ความหมาย

* จมอยู่ในใจของคน ใจคนที่มันร้อนรน

เวลาผ่านพ้นทุกวันและคืนโหดร้าย

อาจจะเห็นแสงเลือนลางข้างใน ก็คงเป็นเพราะเธอ

** แต่ยังคงเหลือสิ่งหนึ่งในใจ ภาพเธอนั้นห่างไกลสุดสายตา

อยากจะบอกว่ารักเพียงเธอ อยากจะบอกว่าเพ้อเพียงใด

อยากจะบอกว่ารักเพียงเธอ อยากจะบอกว่ารักเธอตลอดไป

^_* ///+---++ ตกมีนEcon..เซ็งว่ะ

Thu, 16 Aug 2007 18:44:27 GMT

วันนี้เขียนซะดึกเลย ...

ก็กว่าจะทำอะไรเรียบร้อย กลับจากโรงละครก็เกือบห้าทุ่ม

ไหนจะ อาบน้ำ รีดผ้า เก็บกระเป๋าเตรียมไปค่ายอาสาแมสคอมพรุ่งนี้เย็นอีก จริงๆ ต้องบอกว่าวันนี้สินะ

เพราะนี้ก็เช้าวันใหม่แล้ว

ช่วงนี้เราทำกิจกรรมมากไป การเรียนก็เลยถดถอยลงไปบ้าง

สอบมิดเทอม Econ101 ก็ตกมีน มีนโคตรจะสูงตั้ง 70 เราได้ 65 เอง

ตกมีนครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย แอบเซ็งนิดๆๆ แต่ช่างมันเถอะ

Final ค่อยสู้ใหม่ แต่มีคนบอกว่า Final ยากกว่านี้สิบเท่า จะรอดมั๊ยเนี่ยเทอมนี้

แต่มันก็ต้องยอมรับอ่ะนะ ให้เรียนเก่งอย่างเดียว แต่ไม่เอาอย่างอื่นเลย ไม่ทำเพื่อคนอื่นเลย

เราก็คงไม่เลือกหรอก ชีวิตมันขาดสีสันมากเกินไป เป็นอย่างที่เป็นอยู่ก็ดี แต่คงต้องตั้งใจเรียนมากกว่านี้ เยอะเลย

ทำยังไงนะ จะทำให้มันดีทั้งสองอย่าง ...คงยาก แต่จะพยายาม เพื่อพ่อ

///////////////////////// ..........................................................................

......*/*-- ถึงเธอคนนั้น

เพลงนี้เป็นเพลงที่ฉันนั้นเขียนให้เธอ

คนรักที่ฉันยังไม่เคยเจอสักครั้ง

ก็ฝันไว้ว่าสักวันหนึ่งจะร้องเพลงนี้ให้ฟัง

แต่ว่ายังไม่เจอ ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน

-------------------------------------

หลับตา ลองนึกว่าเธอนั้นเป็นยังไง

จะมีอะไรที่คล้ายๆกันบ้างไหม

จะเป็นคนใกล้ตัวหรือเปล่า หรือว่าเป็นคนห่างไกล

และต้องทำยังไงให้เรานั้นได้เจอะกัน

++++++++++++++++++++++++++++

ดวงใจดวงนี้มีความรัก ล่องลอยคอยไปอย่างเคว้งคว้าง

ผ่านวันอ้างว้างนี้โดยลำพังหวังเพียงสักวันได้พบใคร

ดวงใจดวงนี้มีความรัก อยากให้มีคนได้มันไป

เธออยู่ที่ไหนรักแท้ของฉัน ต้องรออีกนานสักเท่าไร ถึงจะได้เจอ

**********************************************
หากฉัน มีวันได้พบเขานั้นจริงๆ

ฉันพร้อมทำทุกๆสิ่งเพื่อเขา

จะทำให้เขามีความสุข จะไม่ให้เขาปวดร้าว

ไม่ปล่อยเขาให้เหงา จะรักเขาจนหมดใจ

*-/-/+++/--**---+++//----------------///****......

เหนื่อยจังวันนี้...

Wed, 15 Aug 2007 16:52:24 GMT

รู้สึกมั๊ยว่ายิ่งเราโตขึ้น ภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบต่างๆๆ ก็ยิ่งมากขึ้น มากขึ้น

ตอนที่เรายังเด็ก เราใฝ่ฝันที่จะเติบโต แต่ตอนนี้กลับรู้สึก อยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

เด็กที่ไม่ต้องรับรู้อะไรมากนัก รัก ชอบ โกรธเกลียด ก็แสดงออกมาตรง ๆ

ใครทำให้โกรธ ได้กินลูกอม ก็หายล่ะ

แต่ตอนนี้ให้กินลูกอมซักโหล คงไม่รู้สึกดีง่ายๆๆๆ ( คงจะเริ่มแก่ ปีนี้จะ 20 แล้วละ )

...

.................................................................................................................../+/+/

วันที่ใจอ่อนล้า อยากที่จะพัก

แต่มีสิ่งหนึ่ง คอยกำหนดให้ต้องทำ

***

มันคือสิ่งที่มนุษย์เรียกว่าศักดิ์ศรี คำพูด และการรักษาสัญญาที่ให้ไว้

ถ้าวันนึงเราทำไม่ได้ เราจะผิดมั๊ย ? -

................................................................................................................................................+++*////

ก่อนนอนคืนนี้ ชั้นขออธิฐาน

ฝากดวงดาวที่แสนไกล

ให้ทุกคนที่ชั้นรักนอนฝันดี

และถ้าปาฏิหาริย์มีอยู่จริง พรุ่งนี้ชั้นคงกล้าพอที่จะเปิดเผยความในใจ

...คึดถึงแม่จัง.*//<---+++

Sat, 11 Aug 2007 12:04:02 GMT

+++++ วันแม่ปีนี้ไม่ได้กลับบ้านเลย เศร้าเนอะ อยากกลับไปกอดแม่

เหมือนที่เคยทำ ระยะทางนี่มันก็เป็นอุปสรรคสำหรับความคึดถึงเหมือนกันนะ

แม่บอกว่าไม่ต้องกลับหรอก ปิดแปบเดียว เอาไว้ปิดเทอมค่อยกลับและกัน

ก็ค่ารถไม่ใช่ถูกๆเลย ไป-ลับก็ตั้ง 1500 แต่น้องสาวเราอ่ะดิ อยากให้เรากลับมากเลย

อุตส่าห์ จะส่งตังค์ค่ารถมาให้ 5555 คงจะคึดถึงเราอ่ะดิ น้องสาวสุดสวย

ไม่รู้เหมือนกันนะ... ตอนที่อยู่ใกล้กันกลับทะเลาะกันบ่อยๆๆ

แต่พอต้องมาเรียนไกลถึงเชียงใหม่ น้องกลับโทรมาหาเราบ่อยมาก

คงอยากให้เรากลับบ้าน ... คึดถึงชั้นอะดิ

ทำบุญ / เที่ยว อ.พร้าว เชียงใหม่

Mon, 30 Jul 2007 08:14:10 GMT

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปทำบุญไกลเชียวล่ะ 120 km กับพี่ๆๆน้องๆๆชมรมอีสาน

ไปกัน6 คน ถ้าบอกว่าเอารถเครื่องไปกันจะเชื่อมั๊ยเนี่ย เชื่อเถอะว่ามันป็นความจริง 55555

โคตรเมื่อยก้น แดดก็แรง ฝนก็ตก มันสุดๆๆไปเลย

เริ่มออกเดินทางบ่าย2ครึ่ง ทั้งที่ตั้งใจว่าจะออกบ่ายโมง เพราะมัวแต่รอรถจากพี่เล็ก พอเริ่มออกฝนก็ตกเลย

ถือเป็นฤกษ์ดีนะเนี่ย แต่ไม่นานก็หยุด ออกเดินทางไปเรื่อยๆๆๆ เส้นทางเชียงใหม่ - พร้าว

มีทางเรียบ ขึ้นเขาบ้าง ลงเขาบ้าง สนุกดี ไปถึงอ.พร้าว 5โมงหน่อยๆๆ

รีบหาซื้ออาหารที่จะทำกินเย็นนี้ และของที่จะถวายพระพรุ่งนี้เช้า

อันได้แก่ ผ้าอาบน้ำฝน หลอดไฟ ยารักษาโรค และของใช้ที่จำเป็น

ต่อจากนี้เราจะผจญภัยกันแล้ว ต้องขึ้นเขาไปอีก 20 กิโล ซึ่งค่อนข้างชัน

แต่บรรยากาศดีมากๆๆภูเขาสวย ความเหนื่อยแทบหายเป็นปลิดทิ้ง

พอถึงทางเลี้ยวเข้าวัดแม่แวนน้อยจากทางลาดยางก็เริ่มเป็นทางคอนดรีตและทางลูกรังในที่สุด

ดีที่ฝนตกไม่หนัก ทางเลยไม่เละมากเท่าไหร่6โมงกว่าๆ เราถึงที่วัดแม่แวนน้อย

พระอาจาย์ที่อยู่ที่วัดท่านดีใจมาก ที่นักศึกษาเห็นความสำคัญของศาสนา

เพราะพี่ที่เป็นหัวหน้าทริปเป็นลูกศิษย์ท่าน

เคยมาที่นี่ 3-4 ครั้งแล้ว คืนนี้เราก็จะค้างที่นี่แหละ บรรยากาศยามเย็นก่อนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า

สวยงามอย่าบอกใคร

กินข้าวเย็นเสร็จ ไม่อยากอาบน้ำเลย น้ำโคตรเย็นๆๆๆ คืนนี้ก่อนนอนทุกคนนั่งอ่านหนังสือกัน 555

แต่ชั้น อ่านได้ 2หน้าก็ง่วงแล้ว

ตื่นเช้าจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่โรงเรียนขุนแจ๋ แต่ไม่ทัน ตื่นสายไปหน่อยแต่ยังไงซะ วิวข้างบนก็สวยมากๆๆๆๆ

ทะเลหมอกไกลสุดลูกหูลูกตา ลมพัดเลื้อผ้าโบกปลิว แม้หน้าร้อนยังให้ไอหนาว

( เกิดมายังไม่เคยเห็นวิวที่สวยแบบนี้มาก่อนเลย ก็บุรีรัมย์บ้านเราไม่มีภูเขาสวยและก็สูงแบบนี้)

หลังจากถวายเทียนพรรษา กินเข้าเช้าเสร็จ 10 โมงว่าๆๆก็เดินทางกลับ

ลงมาถึงอ.พร้าวก็แวะไปกราบหลวงปู่มั่น ที่วัดป่าอาจารย์มั่น บ้านแม่กอย ต.เวียง

เดินทางต่อแล้วก็มาแวะ กราบหลวงปู่แหวนที่วัดดอยแม่ปั๋ง

พอออกจากวัด ฝนตกใหญ่เลย เปียกหมด เลยหยุดพักที่ศาลาริมทาง นั่งกินข้าวที่ซื้อมา กับลำใยถุงโต

ฝนเริ่มซาๆๆๆคาราวานของเราก็ออกเดินทางต่อไปยังน้ำตกบัวตองและน้ำพุเจ็ดสี

ไปถึงเย็นหน่อยเลยไม่ได้เล่นน้ำตก ได้แค่เดินดู น้ำพุก็ไม่เป็นเจ็ดสี เพราะไม่มีแสงแดดแล้ว.....

เย็นมากแล้ว และไม่รู้ว่าฝนจะตกรึเปล่า คงไมแวะที่ไหนแล้ว เขื่อนแม่งัดเลยไม่ได้ไป

ไม่เป็นไรไม่ไกลเท่าไหร่ครั้งหน้าจะกลับมาแล้วกัน...

ถึงมอชอ 20.16 ...

การเดินทางครั้งนี้ เป็นประสบการณ์ที่ชั้นภูมิใจมากๆๆ อิ่มบุญ แถมยังได้เที่ยว อีก ขอบคุณชมรมอีสาน

(พี่เอสวิดยา พี่โอ๋ มนุษย์ พี่ออม วิดวะ อ้อยเพื่อน น้องโจ วิดยา)

ขอบคุณน้ำใจของเพื่อน ร่วมทาง ขอบคุณมากๆๆนะน้องโจที่ขับรถให้นั่งโดยปลอดภัย

ครั้งหน้าจะไปไหนอย่าลืมชวนอีกนะ...

..ปาฏิหาริย์ที่รอคอย..**_*-

Tue, 10 Jul 2007 17:34:44 GMT

..วันนี้ไปกินหมูกระทะกับบิวๆๆ/น้องๆที่คณะมาที่ร้านจันทร์เจ้าขาใกล้ๆๆหอนี่เอง

แล้วพวกเค้าก็ไปร้องเกะกันต่อ อยากไปนะแต่เจ็บแผล

ก็วันรับน้องขึ้นดอยเหนื่อยก็เหนื่อย แถมยังโดนท่อไอเสียรถลวกที่ขาอีก

เป็นแผลวงใหญ่มาก น่ากลัวที่สุด ฮือๆๆๆๆ ขาเสียโฉมหมด

ที่ไหนจะเสียโฉมก็ช่าง ขอจิตใจดีไว้ก่อนนะ

ใครจะรักชั้น ต้องรักที่ตัวชั้นเป็น ไม่ใช่ที่รูปลักภายนอก

เมื่อไหร่จะเจอเนี่ย..รอแล้วรอเล่า...

วันพรุ่งนี้กะจะเลี้ยงน้องรหัสกับน้องTake

ยังไม่รู้จะเลี้ยงที่ไหนเหมือนกัน ช่วงนี้มีตังค์ต้องรีบเลี้ยง

ไม่งั้นคงอีกนานเลย ...

พรุ่งนี้เช้า ไม่มีเรียนแต่ต้องตื่นแต่เช้าไปถ่ายรูป รูปที่ถ่ายเมื่อคราวก่อน

ไม่ค่อยคมชัดเท่าที่ควร ถ่ายใหม่ดีกว่า จะได้ได้คะแนนดีๆๆ แล้วต้องรีบไปที่ห้องแล็บเพื่ออัดรูป

เพราะมีคนต่อคิวเยอะเหลือเกิน..Herrrrr ช้าเดี๋ยวอัดไม่ทันส่ง

อัดภาพขาวดำนี่มันยากจริงๆๆนะ(ทำให้สวยนะยาก)

....คึดถึงพี่แว่นจัง...

เมื่อไหร่นะเค้าจะรู้ซะทีว่าเราชอบ

หรือว่ารู้แต่ทำเป็นไม่รู้กันนะ

รอดูไปก่อนดีกว่า..**เรามันต่างกันเกินไปนี่นะ...ฟ้ากะเหวนะ

( ชั้นนะเป็นเหวย่ะ )

คงต้องรอรอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

รอ..ปาฏิหาริย์..

เคย..แอบมองเธออย่างนั้น

เคย..เก็บไปฝันเดียวดาย

เคย..โกรธดวงดาวแสนไกล

ที่ไม่ดลใจเธอเลยสักครั้ง

รู้ว่าเป็นเพียงแค่ฝัน

รู้ว่าตัวฉันเป็นใคร

ก็รู้แต่ไม่อาจห้ามใจ

ก็ยังฝันไกล หวังไปเลื่อนลอย

เผื่อจะมีซักคืน เผื่อจะมีสักวัน

ที่มีปาฏิหาริย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา

ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษในสายตา

แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหาย

และกลับไปเหมือนวันนั้น

ยอม..หากจะต้องผิดหวัง

ยอม..กลับมาเหงาดังเดิม

ยอม..ถูกความจริงซ้ำเติม

แลกกับคืนหนึ่ง ให้ใจนอนฝันดี

และยอมถูกความจริงซ้ำเติม แลกกับคืนหนึ่งที่เป็นคนรักเธอ..**-**//

วันแห่งความ " เวิ่นเว้อ"

Wed, 20 Jun 2007 09:03:32 GMT

วันนี้วันพุธไม่มีเรียน..เซ็งจังไม่ค่อยมีอะไรทำ

เดี๋ยวคงต้องไปหางานพิเศษทำบ้างแล้ว

อยู่แบบนี้บ่ไหวล่ะ

จริงๆวันนี้เอกปลิ้นมันชวนไปฟังการทำธุรกิจแบบเครือข่าย

สนใจอยู่เหมือนกัน แต่วันนี้ตื่นไม่ทัน 55

ก็เมื่อคืนมีขันโตกคณะ มีประกวดดาว - เดือนด้วย

น้องๆมีความสามารถกันทั้งนั้น เก่งทุกคนเลย

เป็นไปตามความคาดหมาย น้องโบว์ได้ เต้นบัลเลย์พริ้วซะขนาดนั้น

ส่วนเดือนคงถูกใจใครหลายๆคน น้องก้อง บ่าวหละปูน อู้คำเมือง

ได้น่ารักน่าชัง จะไม่ได้ ก็เกินไปละ

อย่างที่พี่เจเจ ประธานการตัดสินบอก

คณะการสื่อสารมวลชนเรา คัดเลือกดาว - เดือนกันที่ความสามรถ

ไม่ใช่หล่อ- สวยกันอย่างเดียว แต่ทำอะไรไม่เป็น

เดี๋ยววันหลังจะเอารูปมาลงให้ดูละกัน

.........

วันนี้ตอนเย็น ห้าโมง มีรับน้องกับคณะถาปัด ไม่รู้แต่งตัวกันแบบไหน

เดี่ยวค่อยโทรไปถามเพื่อนละกัน

และเดี๋ยวคงต้องไปช่วยพี่ๆที่ชมรมอาสาฯ ขายข้าวไข่เจียว

งานถนนคนเดินในมอด้วยเหมือนกัน

***************

" แค่คนอีกคน"

คงหวังสูงเกินไป จะให้เธอให้ความสำคัญ ชีวิตฉันมันเพียง บนดิน

เพียงสักครั้งสักคราว แค่เธอมาทักทายให้ได้ยิน มองเธอยิ้มให้กัน ก็ดีแล้ว

บอกกับตัวเองให้ฝัน แค่พอประมาณ แค่ให้พอชื่นใจ บอกเอาไว้ ว่าควรพอแค่นี้..

แค่เป็นอีกคน คนอีกคน คนหนึ่งคน คนที่รักเธอไกลๆ

คนที่ไร้ตัวตนในสายตา แค่คนอีกคน เป็นอีกคน

คนที่มองอยู่ทางนี้ หวังดีต่อเธอเรื่อยมา ไม่แคร์ว่าเธอ ไม่เคยเห็นค่าความสำคัญ

คนรอบๆตัวเธอ แต่ละคนเขาที่ดูดี มีพร้อมแล้วที่เธอ ต้องการ

มองแล้วฉันเข้าใจ ได้แต่คอยเฝ้าดูและรับฟัง วันไหนที่เธอเจอคนที่รัก.

**//--++DaKanDa...***

Happy New Year 2008...I wish u to happy...

สนุกมาก..ดีใจมาก..เหนื่อยมากด้วย

..++//;ทุกวันทุกวันของชั้น..++**//

..**+++กลับมาแล้ว .++///

..++/ ความสุข ความเหงา ความเดียวดาย++//

//+** ECON จ๋า ...ได้โปรดปราณีชั้นเถอะ // Please

..//**ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ---

..เบื่อจัง..

จะทำยังไงดีนะ .....?

จบลงซักที...

... สิ่งหนึ่งในใจ**/ +*/-- //ความประทับใจ

^_* ///+---++ ตกมีนEcon..เซ็งว่ะ

เหนื่อยจังวันนี้...

...คึดถึงแม่จัง.*//<---+++

ทำบุญ / เที่ยว อ.พร้าว เชียงใหม่

..ปาฏิหาริย์ที่รอคอย..**_*-

วันแห่งความ " เวิ่นเว้อ"

//--++DaKanDa...*